Oplossingen

Niemand zit te wachten op conflicten. Nou ja, behalve advocaten, mediators en bemiddelaars. Gedoe in andermans huis brengt voor hen brood op de plank. Ook bij mij. Toch ben ik liever oplossend, preventief en coachend bezig. Bij het ontstaan van een conflict ben ik meestentijds niet betrokken, wel menigmaal bij de afloop. De grand finale. Niet zelden komen mensen hier sterker uit. De nadenkers en zij die verstandig zijn hebben hun les geleerd. Zij die hardvochtig en verongelijkt blijven likken hun wonden!

Hoe ontstaan conflicten? Meestal door onderhuidse meningsverschillen die niet worden uitgesproken, afspraken die niet worden nagekomen, slechte communicatie en vastgelopen discussies. Wanneer u conflicten wenst te voorkomen moet u dus eerlijk en open blijven praten met elkaar. Afspraken maken en die ook nakomen. Verwijten omzetten in verzoeken. Dat vraagt van beide partijen eerlijkheid. Het is slecht afspraken maken met mensen die al bij voorbaat iedere inspanning om deze na te komen, laten voor wat het is. Liegen en bedriegen werkt verslavend. Er zijn echter ook mildere vormen van ongewenst gedrag dat een conflict tot gevolg kan hebben. Ik ken voorbeelden van leidinggevenden die nog nooit eerlijk hun mening hebben gegeven over medewerkers, de boel, de boel laten en op enig moment (wanneer zij het zogenaamd zat zijn) met allerlei ongenoegens komen. Voor de medewerker in kwestie komt dit als een donderslag bij heldere hemel. Het vertrouwen is weg en een arbeidsconflict is geboren. Zakenpartners die in het volste vertrouwen met elkaar in zee zijn gegaan, maar tot hun schrik tot de ontdekking komen dat de neuzen nooit dezelfde richting op stonden. De samenwerking geeft spanning in plaats van ontspanning. Een zakelijk conflict lijkt onvermijdelijk. Zonder te zoeken naar de oorzaak van het conflict zijn er over en weer verschrikkelijke beschuldigingen. De sfeer wordt allengs grimmiger. De messen worden geslepen!

Kijk, en hier zit ik dus niet op te wachten als Mediator. Brodeloosheid vanwege nodeloos bemiddelen is mij vreemd. Voorkomen is beter dan oplossen. Vandaar enige tips hoe het anders kan. Hoe kijk ik naar conflicten? Ik ga altijd uit van het integer gedrag van mensen totdat bewezen is dat één van de partijen dit vertrouwen niet waard is. Doen wat je zegt en afspraken nakomen, is mijn devies. Dat ten eerste. Daarnaast daag ik vechtende kemphanen graag uit op zoek te gaan naar de oorzaak. Vaak zijn het de eerste afspraken en verwachtingen waar het al is mis gegaan. Zaken zijn meestal niet terug te draaien wel achteraf te analyseren. Waar ging het verkeerd? Waarom ging het verkeerd? Ik zie in dat proces de ‘verongelijkten’ dan vaak een eerste stap ‘naar elkaar’ zetten. “O ja, zo zat het in den beginne!” Mensen komen elkaar altijd met een reden tegen. Wanneer strijdende partijen elkaars standpunten begrijpen en erkennen, komt er acceptatie van de teleurstelling en boosheid. Begrip tonen is de tweede stap van het ‘naar elkaar’ luisteren. Vanuit deze ontspannen houding is het tijd om een gezamenlijke oplossing te bedenken. En dat is nu juist iets wat strijdende partijen heel moeilijk vinden. Gezichtsverlies, reputatieschade en oud zeer staan dit in de weg. Als Mediator voel ik me in zo’n situatie als een vis in het water. Humor, creativiteit en professionaliteit vechten om voorrang. De emoties achter het conflict zijn als koren op mijn molen. Immers, waar heeft al dit leed partijen gebracht?

Daarom. Als Mediator ben ik geen adviseur die een mooie oplossing komt aandragen. Ik ben ook geen arbiter die het conflict komt beslechten. Ik ben slechts een luisteraar die zorgt voor een aangename en veilige omgeving waarin strijdende partijen oplossingsrichtingen inbrengen. Dit kan echter pas wanneer men ‘zover’ is. En juist daar ligt de nadruk van mijn interventie. Partijen moeten er uit komen op een manier die enerzijds recht doet aan ieders belangen en beelden en anderzijds aan de juridische redelijkheid en billijkheid.  Wanneer het conflict is opgelost en partijen nog met elkaar van doen (willen) hebben is het belangrijk om aandacht te besteden aan het herstel van vertrouwen. Ik kom dan automatisch terug bij het eerder aangehaalde uitgangspunt dat betrokken partijen integer met elkaar wensen om te gaan. In deze tijd geen vanzelfsprekendheid. Voor mij echter geen reden om dit vertrouwen in de mens te blijven bezigen!

Hoop doet leven!

Reageer

Je kan deze tags gebruiken: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>

Terug

© Hans Klaasse.